Make up!

Bo kreeg voor haar 5e verjaardag een mooi koffertje met... make up!
Natuurlijk moest dat wel even uitgeprobeerd worden.
Alles uit de kast, meid. En je bent al zo mooi zonder die verf...

ziekenboeg en stokjes

Het heeft eventjes geduurd voordat ik weer een verhaaltje kon bloggen. De reden is simpel; de 3huisjes zaten in een gezondheidsDIP!
Om een lang verhaal kort te maken zal ik hier slechts een chronologische opsomming geven van de ziekjes die ons de afgelopen weken ten deel vielen...
Roos buikgriep, San buikgriep, Bo hevig-jeukende-allergie-uitslag (overal opgezwollen pukkels; familie van waterpokken), Ray keelontsteking, Roos nog steeds buikgriep, San keelontsteking, Bo koortsig/hangerig, Roos koortsig/hangerig.
Op dit moment lijkt het weer goed te gaan met ons allemaal, alhoewel ik voor Roos nog wel op de waterpokken zit te wachten. Kortom; het was een gezellige ziekenboeg, waarbij we elkaar en onszelf af en toe behoorlijk in de weg zaten.

Zo, we hebben even lekker geklaagd, nu vrolijker dingen.
Tussen de bedrijven door hebben we intermezzo's gehad waarbij we ons best goed voelden, en op één van die dagen aten we mijn beroemde Chinese noedelsoep. Altijd een hit met die meiden van ons, en ook nog eens gezond (want die pitamientjes konden we wel gebruiken).
Ray en ik zijn altijd vervente stokjes-eters geweest. Van sushi tot Chinese fondue; met stokjes eet het gewoon veeeel lekkerder, en het is ook een leuke afwisseling.
Nu moet ik wel toegeven dat we met onze meiden wat "gewoner" zijn gaan eten - tis al een hele toer om ze netjes aan de mes-en-vork te krijgen - dus de stokjes bleven vaak in de kast liggen.
Maar voor mijn noedelsoep maak ik graag een uitzondering en Bo was natuurlijk mateloos geïnteresseerd in die dingen.
Ray wist gelukkig nog hoe je "kinder-stokjes" kunt maken (ook wel beginners-stokjes genoemd), dus Bo kon fanatiek aan de slag...
Het zag er heel erg authentiek uit, moet ik zeggen! Dit gaan we vaker doen.
Uiteraard kon Roos niet achterblijven ("ik ook" is her middle name), dus onze dametjes hebben heerlijk met hun soep zitten klooien.
Gisteren wilde Bo echter haar boterham met hagelslag ook met stokjes eten, en dat vonden wij een minder goed plan. Voorlopig beperken we het tot de noedelsoep (die we zeker één tot twee keer in de maand eten, dus er kan voldoende worden geoefend).

Het voorjaar... wij zijn er KLAAR voor!

Vol bewondering hebben mijn kleine dametjes vandaag naar een zwerm dansende mugjes staan kijken. Nu ze ons nog niet steken zijn ze nog wel lief.
Bo was meteen geïnspireerd en tekende deze frisse en zonnige lentewei met bloemen en... vier dansende mugjes (paars).
Omdat ze van overzicht en regelmaat houdt, tekent Bo de beestjes uiteraard netjes op een rijtje.

Op bezoek bij de Brandweer!

Mijn grote kleine broer Hildo "zit" bij de brandweer.
Daar valt natuurlijk altijd wel wat spannends te beleven, dus vorig weekend mochten we een kijkje nemen op de kazerne in Hoofddorp. Omdat vriendinnetje FeeFee later ook brandweer wil worden (of SUPERHELD) ging familie Borg gezellig met ons mee.
Bij binnenkomst stonden we meteen in de hal waar alle groot materieel was geparkeerd. Blusauto, duikauto, technische auto, ladderwagen, allerlei voertuigen stonden op een rij. Bo vond het eerst wel een beetje eng, dus papa zeulde met een argwanende Bo op zijn arm rond. Maar toen Hildo haar zo'n tien keer had beloofd dat de auto's echt niet AAN zouden gaan, durfde Bo zelf een beetje rond te huppelen.
De kindjes mochten in een heuse brandweerboot zitten, en er werd zelfs een heeeeeel klein rondje gereden met een bluswagen; spannend!
Niet alleen de kids hadden het naar hun zin, ook de papa's en mama's vroegen de kleren van Hildo's brandweerlijf. En bij het rondje rijden glommen de oogjes van de volwassenen minstens net zo hard als die van de kleintjes!
Vooral FeeFee lette goed op wat Hildo allemaal vertelde, en de demonstratie langs de glijstang sloeg ze met een leergierige blik gade.
De tijd vloog; voordat we het wisten was het voor de brandweermannen tijd om te gaan lunchen. We sloegen snel een bakkie koffie/chocomel naar binnen en spoedden ons naar huis.
Maar eerst zijn we nog even een lekker boterhammetje gaan eten bij de Borgjes. Het was een heel leuk dagje!
Toen Bo 's avonds in haar bedje lag namen we deze enerverende dag nog eens door.
Dat werkt altijd het beste wanneer Bo aan haar konijn (handpop) mag vertellen wat ze die dag allemaal heeft gedaan.
"En wat vond je nou het allerleukste wat je bij de brandweer hebt gezien?" vroeg ik/konijn als afsluiter. Bo dacht even goed na en met een geheimzinnige blik in haar ogen zei ze: "Er was daar een apparaat en als je op een knopje drukte viel er een bekertje naar beneden. En in dat bekertje kwam zomaar CHOCOLADEMELK terecht!"
Altijd leuk, zo'n verrassende kijk op de zaken!
Ach, nu hebben we een mooi excuus om over een jaartje nog een keer te gaan kijken, en dan ben ik benieuwd of de koffie-automaat nog steeds favoriet is bij Bo.